ابوالقاسم شاكر

161

تاريخ تشيع در ايران (فارسى)

درس شانزدهم : امام خمينى و حكومت ناب اسلامى 1 . حكومت مسلمانان و شيعه و حكومت اسلامى و شيعى بهترين حكومت براى تأمين سعادت كامل بشر ، حكومتى است كه پيامبران در پى جايگزينى آن با حكومتهاى بشرى بودند . پيامبران مأمور تأسيس حكومت الهى و نفى نظامهاى طاغوتى بودند . صورت كامل تعاليم آسمانى در اسلام تجلى كرد . و حكومت الهى توسط خاتم پيامبران ( ص ) تشكيل شد پيامبر ( ص ) براى استمرار حكومت اسلامى پس از خود به امر خداوند پيش‌بينى كرد و اين مسئوليت را به عهده « امامت » نهاد كه على ( ع ) نخستين رهبر و امام منصوص پس از پيامبر ( ص ) بود . بنابراين ، حكومت الهى ، همان حكومت و مديريتى است كه بر پايهء قرآن باشد و همراه تلقى و عملكرد امام ؛ يعنى كسى كه پس از پيامبر ( ص ) تنها آشناى با قرآن و سنت پيامبر ( ص ) و تنها غمخوار انسان مىباشد . بايد بين « حكومت مسلمانان » و « حكومت اسلامى » فرق قائل شد . مقصود از حكومت مسلمانان آن است كه اشخاصى كه در رأس قدرت و حكومت جاى مىگيرند ، از نظر اعتقادى ، مسلمان باشند . اما مقصود از حكومت اسلامى ، حكومتى است كه نظامنامهء آن بر پايهء تعاليم والاى اسلام قرار داشته باشد . همين‌گونه است حكومت شيعه و حكومت شيعى . پس حكومت شيعه ، الزاماً مصداق حكومت شيعى ، و حكومت مسلمانان ، الزاماً مصداق حكومت اسلامى نيست . « 1 »

--> ( 1 ) . تفسير آفتاب ، 302 - 304 .